Świeca w Kościele Katolickim

Światło ma bardzo bogatą symbolikę, zarówno w literaturze, sztuce, jak i religii. Płomień zapalonej świecy towarzyszy człowiekowi, można powiedzieć, od urodzenia.

Młodemu chrześcijaninowi, przyjmowanemu w szeregi Kościoła Katolickiego, podczas Chrztu Świętego towarzyszy zapalona przez ojca chrzestnego gromnica. Jest ona rodzajem dużej, woskowej świecy, często występującej podczas ważniejszych uroczystości kościelnych.

Tę samą świecę młody chrześcijanin, samotnie już, weźmie ze sobą do kościoła na swoją Pierwszą Komunię Świętą. Ta sama lub jakakolwiek inna, być może mniejsza świeca będzie się pojawiała w naszym życiu rodzinnym, towarzyskim czy religijnym.
Kolacja przy świecach może być tą romantyczną we dwoje, a może być także tą podniosłą, wigilijną w pełnym, rodzinnym gronie. Świeca daje ciepło, poczucie bezpieczeństwa i prawdy.

Światło pełni ważną rolę podczas Triduum Paschalnego, a są to jedne z ważniejszych i najbardziej uroczystych dni w ciągu całego roku liturgicznego. Podniosłość Wielkiego Tygodnia nierzadko sprawia, że to właśnie Święta Wielkiej Nocy skłaniają do głębszego ich przeżywania, do refleksji oraz chwili wytchnienia.

Podczas radosnego adwentowego oczekiwania na Boże Narodzenie, co tydzień zapalamy kolejną świeczkę na wieńcu adwentowym, a także zabieramy lampiony na poranne roraty. Natomiast powszechny konsumpcjonizm oraz niestety coraz większa komercjalizacja Świąt Bożego Narodzenia sprawiają, że ważniejsze w tym wszystkim, zdają się być, bogate prezenty, pięknie wystrojony dom, eleganccy domownicy przy pięknie nakrytym stole, wielka pachnąca lasem choinka z kilkumetrowym sznurem lampek oraz stół uginający się pod ciężarem długo przygotowywanych potraw, których nierzadko nie jesteśmy w stanie nawet skonsumować.

A czasem nawet samotny wieczór w otoczeniu delikatnego płomienia świecy może okazać się dużo bardziej potrzebny i owocny.